Clutch

Dit model is hier al eerder de revue gepasseerd, maar toenertijd in feestelijke taftzijde en bling. Deze keer een versie in gewone katoen. Gewoon; het is te zeggen: in één van mijn favoriete stoffen aller tijden!

Ik weet niet waarom, maar de kleur wil echt niet doorkomen op mijn cameraatje... het ziet er hier veel blauwer uit, terwijl de werkelijkheid echt petroliumblauw is. Enfin; wie de echte kleur wil checken, kijkt best even hier. Verder is de tas een clutch zonder ditjes en datjes, want dat is hier in Engeland gebruikelijk.
Het patroon heb ik hier vandaan; onlangs heeft deze ontwerpster ook een boek uitgebracht, dat op mijn boekenplank staat te pronken en geregeld wordt bekeken voor verdere ideetjes. Een aanrader dus!

Twinkle twinkle little star

Ik heb een lijst van favoriete dingen. Daarop staan bijvoorbeeld bloesems, donsdekens, blauwe reigers, zeepbellen; om er een paar te noemen. En ook "glow in the dark"; het maakt niet uit in welke vorm. Dus toen deze lichtgevende sterrenstof bij de zus in de winkel kwam, moest ik die hebben. Nee, geen flauw idee wat ik ermee zou gaan doen. Gewoon hèbben. Ook heb ik in de loop der tijd harige fleece-dekentjes bijeen gescharreld. Van Blokker, Primark, Floralux; overal waar ik ze min of meer betaalbaar op de kop kon tikken. Nu zijn mijn pluskinderen verzot op dekentjes; de meesten zijn dan ook -achter mijn rug- uit de stoffendoos gevist en in hun bedden beland. Slechts enkelen zijn aan hun strooptocht ontsnapt; dit paarsblauwe exemplaar zat nog ergens onderin een doos. Pluskind verzot op dekentje: check. Paarsblauwe fleece: check. Paarsblauwe lichtgevende sterrenstof: check. Men combineert deze gegevens, en ziehier: het resultaat!

Binnenkort jarige Sophia krijgt haar eigen "softie", maw het knuffeldeken dat zonet tot stand kwam. De overschot van de sterrenstof krijgt ze ook, want die naaimachine wil ze zo snel mogelijk leren gebruiken. Misschien maken we samen nog een kussensloopje. Wie weet.
Update: Kijk! Wat ligt daar op de schoot? :-)

Leve de breiclub!

Ik had al vermeld dat ik -wegens het gebrek aan naaiclubs- in breiclubje belandde. Heel fijne en gezellige mensen, maar mijn breivingers zijn zo groen! Ik kan steken opzetten, een rechtse en averechtse gebreid krijgen, maar dan hebben we het ongeveer gehad. Wel ben ik verliefd op mooie wol en heb ik er een voorraadje van liggen, al ligt het meeste nog in België. Binnenkort komen mijn ouders op bezoek en zal ik hier wat meer voorhanden hebben. Ik had me vorig jaar al eens aan een project gewaagd met Olympia-wol van Lana Grossa die ik moest-en-zou-hebben; het was een soort bolero met een kap. Eén mouw gebreid, en ermee gestopt. Eens hier aangekomen leek het me een goed idee om de uitdaging opnieuw aan te gaan en het af te werken. Na vele uren en zere handen kreeg ik een vormeloos, uitgelepen en doorhangend vod... dus met grote teleurstelling heb ik het hele project terug uitgetrokken en heb ik de prachtige wol weer op bolletjes gedraaid. Ik had iets eenvoudigers nodig; een dekentje bijvoorbeeld. Een kleintje, of voor een kleintje. En dat lukte wel.

De zijkanten van een breiwerk zien er niet zo mooi uit (ja, merkte ik voor het eerst!) en dus heb ik er twee rijen vasten rond gehaakt. En nu op zoek naar een volgend breiproject, want donderdag is het weer breiclub. De anderen zitten er rondom mij met flexibele rondbreinaalden, ingewikkeld patroonwerk, twintig verschillende kleuren draad... Ik heb nog veel leerwerk!

Boompjestasje

Sinds we weer on a roll zijn, moest er toch nog eens een tas door de machine. En die machine... het is een nieuwe Bernette, en ik ben er -helaas- niet blij mee. Ze werd al eens binnengebracht voor het aanpassen van de lelijke steken die ze maakte. Het was zogezegd opgelost, maar ik kreeg nog steeds lelijke steken. De dame van de winkel er eens naar laten kijken, volgens wie ik het inrijgen van de onderspoel verkeerd deed. Nu rijg ik de machine -hoeveel manieren zijn er om een onderspoel in te rijgen?- juist in, en BALEN; weer lelijke steken. Vanuit Engeland de machine nog maar eens terugsturen is een zeer dure zaak. Dus ik zucht, erger me blauw, probeer de lelijke steken zo goed mogelijk te camoufleren en hoop op een goeie job binnenkort die me toelaat een machine te kopen die ZEKER mooie steken maakt!
Desalniettemin; het naaien wil doorgaan, dus toen ik dit tasje tegenkwam op pinterest, was ik op slag verkocht. Bleek het een Noodlehead-patroon; dit kon niet tegenvallen.

Het patroon is redelijk eenvoudig, dus het geheel zat vrij snel in elkaar (op een beetje gesukkel bij de bochtjes na). Er is ook een ritsjesoptie, welke ik niet in het geheel vond passen er voor het gemak uitliet. Ik ben nog steeds helemaal verliefd op de boompjesstof (die momenteel trouwens in de aanbieding staat!), en vond dit een goede gelegenheid om er twee te combineren. Ook de voering is één en al boom. Een cadeautje voor iemand die een vette bijdrage op onze trouw heeft geleverd, en het tasje binnenkort in de bus mag verwachten :-)

Breinaaldentas

Nu heeft het echt wel héél lang geduurd alvorens er weer een bericht kwam... ik weet het! Intussen publiceren we vanuit Engeland, waar ik min of meer aan de verandering gewoon raak. Ergens wennen is bij mij altijd een project van lange adem, en het is deze keer niet anders. Uiteindelijk is mijn naaimachine uitgepakt geraakt en heb ik mijn stofkesdoos (vol, jawel, bambibstofkes) gelokaliseerd. Tijd voor enkele naaiseltjes hier en daar.

Een naaiclubje hebben ze hier (nog) niet, helaas! Wel is er in de buurt een superleuk breiwolwinkeltje dat een clubje organiseert op donderdagavond. Dus heb ik mijn breinaalden opgevist. Dat kan je letterlijk nemen, want ze lagen overal in de doos verspreid. Het wolwinkeltje heeft mooie breinaaldzakken in Amy Butler-stof (deze dame is hier populair), maar toen ik het prijskaartje zag kwamen de kriebels om het zelf te doen wel heel snel boven. Na even zoekwerk kwam ik uit op de poepsimpele pennenzak van ons lieve Missy N... perfect!

Ik heb de maten aangepast voor de gemiddelde breinaaldlengte, en ben zowaar heel tevreden over het resultaat. Voor de geïnteresseerden: buiten- en binnenstof zijn telkens twee stukken stof van 50cm x 15cm, naadwaarde van 1 cm inbegrepen. De buitenstof werd verstevigd met Vliesline H640, maar ik denk dat H630 ook moet kunnen (al heb ik het wel voor die stevige H640 voor dit project; de naalden mogen in geen geval door de stof prikken). De rits is er eentje van 50 cm, die met de ritsflapjes eraan nog ongeveer 45 cm meet. Werkwijze exact dezelfde als deze van Missy N's pennenzak, glashelder uitgelegd. Poepsimpel... nog steeds!

GIVE-AWAY: De winnaars!

Eerst en vooral bedankt aan degenen die deelnamen aan deze engeltjes-race!
En dan, volgens random.org, zijn de winnaars...

Mama Saartje en Juf Nyny!

Dames, geven jullie me even jullie adres op britwellens@hotmail.com? Dan fladderen de engeltjes jullie spoedig tegemoet!

GIVE-AWAY: Setje kerstengeltjes!

Want laten we wel wezen: een weggever mocht nu eindelijk wel een keer gebeuren. En wat is op dit moment meer gepast dan een kerstversiering voor de boom? Deze kerstengeltjes (grootte ongeveer 8cm) zijn gemaakt uit vier kralen en een stuk gekleurde aluminiumdraad, met een lintje voor het ophangen.

Wat moet je doen om mee te dingen?

1. Je laat een reactie achter op dit bericht, waarin je me vertelt welke kleur je kerstversiering dit jaar heeft, zodat ik bijpassende engelen kan maken. Traditioneel of funky; het kan allemaal.
2. Wie zelf een blog heeft en deze give-away hierop aankondigt, krijgt een extra kans. Vermeld dit ook in je reactie, zo kan ik je stem tweemaal tellen.
3. En voor de aardigheid: word volger. Dit vergroot je kansen niet, maar maakt mij wel erg blij :-)

Ik zal twee setjes van drie engelen weggeven, dus twee van jullie vallen in de prijzen. De beslissing valt op vrijdag 16 december. Dit wil zeggen dat je je stem kan uitbrengen tot en met donderdagavond.

Succes!